Het onzegbare

Al op driejarige leeftijd begon Michael Cunningham obsessief namen van dingen te verzamelen: eik, Chevrolet, vink, tulp… Elk woord leerde hem de wereld iets beter te begrijpen en te beschrijven: deze verzamelwoede markeert het begin van zijn levenslange liefdesverhouding met taal. Een band die uiteindelijk, misschien onvermijdelijk, leidde tot zijn schrijverschap.
In Het onzegbare vertelt Cunningham over zijn herinneringen en daarmee zijn reflecties op het schrijven. Er is een rode draad die alle fraai weergegeven momenten met elkaar verbindt: dat wat onbesproken blijft, wat niet zwicht voor taal en wat nog gezegd moet worden.
Het onzegbare is een ode aan de literatuur en een intiem verslag van een leven dat Cunningham heeft besteed aan het verwoorden van wat niet beschreven kan worden. Het blijkt dé drijfveer van de romanschrijver: de onmogelijkheid om de menselijke ervaring te vatten, en het onvermoeibare verlangen dat tóch te proberen.

Michael Cunningham (1952) is de auteur van onder meer De uren, in 1999 bekroond met de Pulitzerprijs. Het boek werd in 2002 succesvol verfilmd. Zijn laatste roman, de bestseller Dag, werd enorm enthousiast ontvangen.

‘Het onzegbare riep in mij een verlangen op om te leven (echt te leven) en te schrijven (echt te schrijven). Dit is een rijk boek, essentieel voor iedereen die opnieuw de kunst van nieuwsgierigheid en devotie wil leren.’
Miranda July, auteur van All Fours

‘Het hoofdstuk dat uit het niets begint met: “Tijdens mijn laatste jaar aan Stanford besloot ik in de weekenden naar San Francisco te gaan om als homohoer te werken”, is een meesterlijk vertoon van bravoure, roekeloosheid en pathos.’
The Guardian