Herman Brusselmans te gast bij Jinek

Gisteravond was Herman Brusselmans te gast bij Jinek om te spreken over zijn nieuwste roman Zo dom als Albert Einstein. Het boek vormt samen met Achter een struik en Feest bij de familie Van de Velde een trilogie. De boeken zijn echter niet zozeer door inhoud aan elkaar verbonden. Brusselmans schrijft in deze boeken ‘meta-literatuur’: de schrijver breekt bij zijn eigen personages in. De verbindende factor van zijn trilogie is de aanwezigheid van Brusselmans zelf, hij is onderdeel van het verhaal: ‘Het was drie keer leuk om te doen, maar het volgende boek is weer wat anders’.

De personages in het boek spreken over Brusselmans de schrijver als ‘de grote baas’.  Dat is wel zo prettig: ‘de personages moeten onderdanig zijn’. Niet dat Brusselmans zichzelf zo belangrijk vindt, maar hij heeft wel de macht over het verhaal: ‘Er zijn schrijvers die zeggen dat het boek zichzelf heeft geschreven, maar dat is onzin, de schrijver schrijft het boek’.

Brusselmans vertelt verder over zijn jeugd, zijn ‘mild-agressief-component’ en de liefde. Hij wordt ouder, en de liefde wordt belangrijker: het zal in ieder boek (het volgende is alweer af) terugkomen als groot thema.

u kunt het interview hier terugkijken.

Over Zo dom als Albert Einstein:

In Zo dom als Albert Einstein laat Herman Brusselmans z’n licht schijnen over de wereld van het amateurtoneel. Een vereniging uit Gent speelt een stuk van een Nederlander, heeft daarbij voor een van de rollen een acteur nodig die kan drummen, maar vindt die niet in eigen rangen. Onverwacht stuiten ze op een bekend persoon die hen, op z’n eigen manier, uit de brand kan helpen.

Zo dom als Albert Einstein is een komische roman, zij het met flarden van tragiek, ettelijke onvermoede zijpaden, en een kijk in de diepten van de doorsnee menselijke ziel.

Herman Brusselmans heeft met Zo dom als Albert Einstein alweer een parel afgeleverd die mede voor glans en schittering zorgt in z’n gigantische, unieke oeuvre.

Herman Brusselmans (1957) publiceerde reeds meer dan vijfenzeventig romans. Hij wordt zowel verguisd als verafgood. Hij is een zeer belangrijk schrijver.

Over De fouten:

‘Een levende legende.’

Özcan Akyol, de Volkskrant

‘Oergeestig en volslagen nonsensicaal.’

hp/de tijd

Over Hij schreef te weinig boeken:

‘In Hij schreef te weinig boeken doet Herman Brusselmans alles wat Herman Brusselmans tot Herman Brusselmans maakt: ontregelen, ontwrichten, debunken en méér.’

Jeroen Vullings, Vrij Nederland

‘Het lijkt erop dat Brusselmans almaar beter is gaan schrijven. Het gaat hier om grote literatuur.’

de Limburger