‘Het horrortheater van de Nederlandse literatuur’ besproken in Trouw

Afgelopen zaterdag verscheen een artikel in Trouw over het nieuwe boek van Arie Storm, Het horrortheater van de Nederlandse literatuur. Gerwin van der Werf ziet hoe Storm uithaalt naar zijn collega-schrijvers, maar dit niet doet uit haat of rancune maar juist uit liefde voor het schrijverschap: ‘Storm maakt duidelijk dat het niet rancune is die hem drijft maar de liefde voor lezen en schrijven, gepaard aan een oprechte, bijna wanhopige bekommernis om literatuur (…) Storm vindt schrijven gewoon leuk en het gaat hem gemakkelijk af. Zo begint het, met schrijfplezier. Daarop volgt leeswoede, liefde voor Maarten ’t Hart, Willy van der Heide (de Bob Evers reeks), Biesheuvel, de studie Nederlands en de intrede in de literaire wereld. Terwijl hij zijn volwassenwording als lezer beschrijft laat hij zien wat literatuur hem waard is, wat het zou moeten zijn.’

Volgens van der Werf is de argumentatie van Storm niet altijd even genuanceerd, maar daarom juist erg de moeite waard. ‘Storm is nog genoeg onderdeel van het horrortheater om niet van afgunst gevrijwaard te zijn, maar het half gefundeerde, rommelige, en tendentieuze maakt ‘Het horrortheater’ nu juist zo aantrekkelijk. (…) Arie Storm is het soort criticus, querulant en pleitbezorger van literatuur, dat we in Nederland niet kunnen missen.’

U leest het hele artikel hier terug.

Over Het horrortheater van de Nederlandse literatuur:

‘Ik heb absoluut mijn buik vol van literaire lieden en wil nooit meer iets met ze te maken hebben,’ schreef de grote romantische dichter John Keats in 1817. In de geest daarvan neemt Arie Storm de literaire wereld en de literatuur van nu op de hak. Vele grootheden passeren de revue, maar eveneens tal van minder belangrijke personages. Ook over zijn eigen gevoelens en ideeën licht Storm ons uitvoerig in.

Dit boek biedt een beeld van de literatuur dat in elk opzicht eerlijk en onthullend is. Het horrortheater van de Nederlandse literatuur is een hartstochtelijk, vaak geestig maar soms ook woedend essay in de vorm van een gloedvolle roman. Scherp, geniaal en scandaleus.

Arie Storm (1963) schreef onder meer de romans Luisteren hoe huizen ademen, Maans stilte, Het laatste testament van Frans Kellendonk en Een diadeem van dauw. Ook vertaalde hij de biografie van Alfred Hitchcock door Peter Ackroyd, romans van John Banville en A Moveable Feast (Parijs is een feest) van Ernest Hemingway.

Over Luisteren hoe huizen ademen:

‘Een bezielde getuigenis van hoe een leven met literatuur een beter leven is.’

Persis Bekkering, de Volkskrant

Over Het laatste testament van Frans Kellendonk:

‘Tot je, daartoe verleid door Storm, (…) weer beseft dat hoogliterair en onderhoudend magnifiek samen kunnen gaan.’

Jeroen Vullings, Vrij Nederland

Over Een diadeem van dauw:

‘Krachtige literaire fictie.’

Thomas de Veen, NRC Handelsblad