Interview met Beatrice de Graaf in VK Magazine: ‘Ik ben onbevreesd, zolang ik mijn kennis kan delen.’
Afgelopen zaterdag verscheen er een prachtig interview met Beatrice de Graaf in het Volkskrant Magazine, waarin Carolina Lo Galbo met De Graaf in gesprek gaat over onder meer De Graafs pas verschenen boek Tegen de terreur, : ‘Het archiefwerk was heilzaam. De wereld kwam op dat moment zó binnen, mijn hoofd ging kolken van al die stemmen, alle onrust en frustratie. Ik zocht houvast en troost. Die vond ik in de geschiedenis. Elke avond na het eten pluisde ik een uurtje eeuwenoude Duitse handschriften uit voor mijn boek, heerlijk. Zo kwam ik weer op adem.’
De Graaf vertelt dat haar belangrijkste inzicht is geweest dat Europa momenteel in eenzelfde situatie zit als na 1815: ‘Na de Franse Revolutie en napoleontische oorlogen waren de mensen zo getraumatiseerd door de terreur van anarchisten, dat ze alleen nog maar naar veiligheid verlangden en bereid waren hun burgerschap op te geven. Er ontstond een centrale overheid met vérstrekkende bevoegdheden voor grens- en paspoortcontroles. Ook nu verwachten we alles van de zogenaamd machtige staat. We eisen van politici in Den Haag repressieve maatregelen, zoals de sleepnetwetgeving, en tegelijkertijd rekenen we ze er snoeihard op af omdat geen maatregel naar ons gevoel ooit toereikend zal zijn.
Daarnaast vertelt De Graaf openlijk over haar jeugd, gezin, angsten, geloof, werk en talenten.
Lees het interview hier terug.
Over Tegen de terreur:
Wat gebeurde er nadat Napoleon in 1815 definitief was verslagen? Hoe kwam het Europese continent tot bedaren? Na 25 jaar van oorlog en chaos verlangde de bevolking naar rust en veiligheid. Een nieuwe Europese Verdedigingsgemeenschap (een NAVO avant la lettre) zou daarvoor gaan zorgen, met de hertog van Wellington als ster, die op zijn beurt werd omringd door talloze ondergeschikte, tegenstribbelende en behulpzame officieren, juristen, spionnen en ander veiligheidsvolk. Met behulp van allerlei nieuwe instrumenten – paspoorten, optische telegrafen, gezamenlijke grenscontroles en het razendsnel verspreiden van signalementen van voortvluchtige ‘terroristes’ en ‘assassijnen’ – werd het inderdaad veilig. De veiligheid werd duur betaald, met internationale leningen en afgedwongen Franse herstelbetalingen. Maar werd de terreur werkelijk bezworen? En legde dit systeem de basis voor ons huidige veiligheidsbestel?
Op basis van nooit eerder onderzochte bronnen reconstrueert Beatrice de Graaf magistraal en tot in detail deze eerste gezamenlijke Europese strijd tegen de terreur.
Beatrice de Graaf (1976) is hoogleraar Geschiedenis van de Internationale Betrekkingen aan de Universiteit Utrecht. Ze onderzoekt de geschiedenis van terrorisme, oorlog en geweld – en is vooral geïnteresseerd in de strijd daartegen. Ze was fellow aan Cambridge University, treedt regelmatig op als terrorisme-expert en publiceerde eerder onder meer Gevaarlijke vrouwen, Theater van de angst en Terrorists on Trial. In 2018 werd haar werk bekroond met de hoogste Nederlandse wetenschappelijke onderscheiding, de Stevinpremie.
