Lof voor ‘Wie is bang’ van Tom Lanoye

Wie is bang werd de afgelopen week lovend besproken in verschillende media. Elsevier gaf het werk vier sterren, Trouw interviewde Tom Lanoye uitgebreid en Telegraaf besprak het stuk met de betrokken auteurs. Elsevier noemde het “een superieur woordensteekspel” en prees de actualiteitswaarde die het stuk bevatte door besprekingen van o.a. racisme, #MeToo en generatiekloven. Bovendien schrijft recensent Irene Start dat “Lanoye laat zien dat toneel geen verouderd medium is, maar juist in tijden van Netflix bijzonder relevant. Een vrijplaats waar alles mag worden gezegd.”

Deze band met de actualiteit wordt ook besproken in Trouw en Telegraaf: Wie is bang is geïnspireerd op Who’s afraid of Virginia Woolf, “een tijdloos relatiedrama”, schrijft Trouw. Deze tijdloosheid heeft Lanoye verwerkt in Wie is bang, schrijven ze. Telegraaf interviewde de acteurs die de hoofdrollen op zich nemen en voor wie Lanoye het stuk heeft geschreven, Els Dottermans en Han Kerckhoffs. Zij bespraken hoe het was om met Lanoye samen te werken en hoe het stuk aankijkt tegen de hedendaagse theaterwereld.

De bespreking van Elsevier is hier te lezen, het interview met Trouw hier en de bespreking in Telegraaf hier.

Over Wie is bang:

Jo en Denise, een oudere acteur en actrice, maken de balans op van hun liefde voor elkaar en voor het vak. Terend op hun bekendheid verdienden ze lang goed geld met een populaire repertoire-klassieker over een scheldend en drankzuchtig koppel intellectuelen. Nu, vele jaren later, staan ze nog steeds avond na avond tegenover elkaar in steeds dezelfde rol. Alleen hun tegenspelers veranderen regelmatig: twee jongere acteurs die na een tijdje met slaande deuren vertrekken. De inkomsten zijn dramatisch gedaald.

Dan snelt Vadertje Staat te hulp. Het paar ontvangt voor het eerst sinds lang subsidie. Op voorwaarde dat hun nieuwe tegenspelers een buitenlandse afkomst en liefst ook een kleurtje hebben. De eerste kennismaking zet meteen alle onderhuidse conflicten op scherp.

Over eerder toneelwerk van Lanoye:

‘Genadeloos en scherp’
De Standaard

‘Ontroert, steekt en schuurt’
De Volkskrant

‘Geniaal en pakkend’
Frankfurter Allgemeine Zeitung