Lovende recensie voor Bloed en rozen van Jacqueline Bel in de Volkskrant

Afgelopen zaterdag ontving Bloed en rozen van Jacqueline Bel een lovende recensie in de Volkskrant. Recensent Aleid Truijens kent het zesde deel uit de reeks Geschiedenis van de Nederlandse literatuur vier sterren toe en schrijft: ‘Bloed en rozen is een brede, ruimhartige en onbekrompen geschiedenis van de Nederlandse literatuur.’ Truijens voegt hieraan toe: ‘Het is een wonder dat Bloed en rozen bij zoveel dartele invalshoeken geen zooitje is geworden. Dat komt ook door de prettige, zelfverzekerde en heldere manier van schrijven. Jacqueline Bel vertelt een fonkelnieuw oud verhaal dat het verdient zó verteld te worden.’

Eerder ontving Bloed en rozen veel media-aandacht. Zo verschenen er stukken in NRC Handelsblad, de Volkskrant en Dagblad van het Noorden. In nrc.next werd Bloed en rozen genoemd als een van de beste boeken van 2015. Bel was ook te gast bij De Taalstaat op radio 1. Luister de uitzending hier terug.

Over Bloed en rozen:
Bloed en rozen beschrijft de watervlugge afwisseling van literaire generaties en hun tijdschriften, modes en stromingen in de literatuur in Nederland en Vlaanderen tussen 1900 en 1945. Het is de periode van nog altijd geliefde auteurs als Louis Couperus, Carry van Bruggen, Herman Gorter, M. Vasalis, Paul van Ostaijen en Willem Elsschot. Maar ook van vergeten schrijvers als Top Naeff, Anna de Savornin Lohman en Lode Baekelmans. Het is de tijd van de opkomst en ondergang van totalitaire ideologieën  die ook hun sporen nalaten in de letteren. Maar allesbepalend zijn de twee wereldoorlogen die de status-quo van de negentiende eeuw vernietigen. Vlaamse dichters trekken in de Grote Oorlog ten strijde ‘in een geur van bloed en rozen’. Oorlog verandert voorgoed de manier waarop schrijvers en dichters in de Lage Landen in de eerste helft van de vorige eeuw naar de wereld kijken. De literatuur in tijden van oorlog, getekend door collaboratie en verzet, is integraal onderdeel van deze literatuurgeschiedenis in breedbeeld. Die ruime visie bestrijkt verder bijvoorbeeld de doorbraak van de avant-garde, hoge én lage literatuur, jazz, literaire journalistiek, film, radio, maar ook de populariteit van vrouwelijke auteurs en koloniale romans. Er staat inBloed en rozen geen hek om de Nederlandse letteren. Literatoren in Noord en Zuid lieten zich inspireren door vakgenoten uit het buitenland zoals Marcel Proust, Virginia Woolf en James Joyce en ook die literaire internationale hoort bij de geschiedenis van de Nederlandse literatuur van fin de siècle tot modernisme.

Bloed en rozen is onderdeel van de reeks Geschiedenis van de Nederlandse literatuur, een initiatief van de Nederlandse Taalunie.

Jacqueline Bel (1958) is universitair hoofddocent moderne Nederlandse letterkunde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Ze publiceerde over het fin de siècle, het interbellum, de Grote Oorlog en de (post)koloniale literatuur.

‘Dit is geen saai handboek.’ de Volkskrant ****

‘Bloedstollend verhaal over literatuur in tijden van crisis, wereldoorlogen, dekolonisatie en emancipatie. Cultuurgeschiedenis op haar best.’ nrc.next