Menno Wigmans ‘Slordig met geluk’ postuum winnaar Ida Gerhardtprijs 2018
Afgelopen zaterdag werd bekendgemaakt dat Menno Wigman postuum de Ida Gerhardtprijs 2018 heeft gewonnen voor zijn dichtbundel Slordig met geluk. Wigman overleed op 1 februari dit jaar, maar kreeg het nieuws over zijn nominatie nog wel mee.
De jury van de Ida Gerhardtprijs bestond dit jaar uit Kunststof-presentator en journalist Petra Possel en Volkskrant-recensent Arjan Peters. In hun juryrapport beschreven zij Slordig met geluk als de culminatie van Wigmans oeuvre, een oeuvre waarin hij altijd de ‘gure schoonheid’ heeft bezongen, ‘een dichtersleven lang, consequent, mooi en melancholisch en altijd flirtend met de dood’. In de bundel, zo stelde de jury, ‘is guur meer dan guur en is schoon meer dan schoon’. Zodoende noemen zij het Wigmans ‘beste bundel ooit, zijn zwanenzang’.
Het bijbehorende prijzengeld gaat naar een gedichtenbundel die hij maakte voor Stichting de Eenzame Uitvaart. Hij droeg deze gedichten voor op de uitvaarten van mensen die in eenzaamheid stierven. De bundel komt dit najaar uit bij Uitgeverij Prometheus.
In radioprogramma Kunststof zal jurylid Petra Possel vanavond aandacht besteden aan Menno Wigman en zijn werk. De uitzending begint om 19.30 uur op NPO Radio 1.
Over Slordig met geluk:
Twee koortsachtige jaren lang was Menno Wigman stadsdichter van Amsterdam. Hij organiseerde poëzieavonden in ramsjpaleizen, nodigde vergeten dichters uit nog één keer uit hun werk te lezen, schreef gedichten met gedetineerden en riep zelfs de Bijlmerbajes Poëzieprijs in het leven. Nog geen halfjaar later spoelde hij met een mysterieuze hartkwaal op de intensive care aan. ‘Twee weken in mijn eigen graf gekeken,’ heet het in een gedicht.
In Slordig met geluk volgen we de dichter door een wereld die steeds moeilijker te doorgronden lijkt. We treuren met hem mee om verdwenen familieleden, vrienden en geliefden. En toch voelen we ons vooral aangesproken door de ‘gure schoonheid’ die uit deze gedichten spreekt: ‘Ik trapte naar de zon en wist niet hoe te leven.’
Slordig met geluk is de poëtische meesterproef van een van de meest begenadigde dichters van deze tijd.
Menno Wigman debuteerde in 1997 met de veelgeprezen dichtbundel ’s Zomers stinken alle steden. Ook zijn volgende bundels, Zwart als kaviaar (Jan Campert-prijs), Dit is mijn dag, De wereld bij avond (Gedichtendagbundel), en Mijn naam is legioen werden door de literaire kritiek en het publiek omhelsd. Voor zijn gehele oeuvre ontving hij de A. Roland Holstprijs.
Naast zijn poëzie publiceerde Menno bloemlezingen, vertalingen, een keuze uit eigen werk (De droefenis van copyrettes), een essaybundel (Red ons van de dichters) en een autobiografisch boek, Het gesticht, over zijn tijd als poet in residence in de Willem Arntsz Hoeve in Den Dolder. Zijn werk is vertaald in onder meer het Engels, Frans en Duits.
