OBA Live Special over Ischa Meijer

Op 14 februari 2020 was het 25 jaar geleden dat Ischa Meijer overleed. Een ode aan deze veelzijdige en roemruchte journalist/schrijver, begenadigd en veelzijdig interviewer.

Theodor Holman ontving in het OBA theater in OBA Oosterdok een keur aan gasten die herinneringen aan Ischa Meijer ophalen, vertellen over zijn betekenis en samen een portret schilderen van een van de meest bijzondere journalisten van de 20e eeuw.

Te gast waren o.a. Ronit Palache, Gijs Groenteman, Michiel van Erp, Anton de Goede en Annet Mooij.

U kijkt de hele special hier terug.

Over Ischa:

Ischa Meijer, 25 jaar geleden overleden, was niet alleen de beste interviewer van Nederland, maar ook columnist, dichter, theatermaker, zanger, beroepsprovocateur, rokkenjager, hoerenloper, Holocaustoverlever, socialite en tv-persoonlijkheid. Waar Ischa kwam werd het spannend, en iedereen had een mening over hem.

Als baby zat hij met zijn ouders in concentratiekamp Bergen-Belsen. Na een roerige jeugd ontvluchtte hij het getraumatiseerde gezin, waarna hij op afstand een gevecht met zijn ouders bleef leveren, in woord en geschrift. Uiteindelijk stierf hij niet lang na hen, op 14 februari 1995, zijn 52ste verjaardag.

In dit boek schetsen de dertig mensen die hem het best hebben gekend _ vrienden, familie, geliefden en collega’s _ een genadeloos eerlijk portret van hem, dat tegelijkertijd liefdevol en nietsontziend is.
Het is de ultieme karakterschets van een fascinerende man.

Gijs Groenteman (1974) is interviewer en columnist. Hij schreef de biografie De Willem Ruis Show, heeft een wekelijkse column in Het Parool, maakte De Grote Harry Bannink Podcast en is wekelijks te horen in de Volkskrant-podcast Met Groenteman in de kast.

‘Een openhartig levensverhaal dat met veel vaart wordt verteld.’
Henk van Gelder, NRC Handelsblad

‘Ik vond het fascinerend. Heb keihard gelachen, en was ook van tijd tot tijd oprecht ontroerd. (…) Hij moet wel echt erg leuk zijn geweest. Krijg zin om interviews van hem opnieuw te gaan beluisteren/zien.’
Marja Pruis, De Groene Amsterdammer