Rudie Kagie te gast bij Nooit Meer Slapen

Gisteravond was Rudie Kagie te gast bij Nooit Meer Slapen. Hij had een indrukwekkend gesprek met Pieter van der Wielen over zijn boek Hopman. Daarover zegt hij ‘dit is eigenlijk het boek dat ik altijd nog eens moest schrijven’. Kagie vertelt openhartig over zijn jeugd in een kindertehuis, zijn journalistieke ambities vanaf jonge leeftijd en over de hopman, die hij als twaalfjarige jongen ontmoette. Van der Wielen merkt op ‘je komt tot de conclusie dat je iedereen begrijpt’. Kagie: ‘dat is voor mij een hele belangrijke reden geweest om dit boek te schrijven, om mijn houding te bepalen. Bijvoorbeeld ten aanzien van de hopman, de hopman aan wie ik zo veel te danken heb (…) maar aan de andere kant (…) hij heeft me laten vallen.’

Kagie zal binnenkort worden geïnterviewd bij BNR Nieuwsradio en zal daarnaast te gast zijn in het televisieprogramma De Wandeling. Hopman ligt vanaf 9 december in de winkel.

Over Hopman: 

Ik had me het verblijf in het pleeggezin Kraaijvanger anders voorgesteld. Vanwege mijn gespetter op de tegelwand mag ik thuis niet meer onder de douche en moet ik naar het badhuis. Ik slaap in een studeerkamer die ik niet mag gebruiken om mijn huiswerk te maken. Het meest teleurgesteld ben ik door het verraad van de man die ik ooit Hibbie noemde. De hopman die zijn arm om me heen sloeg en mij zijn zoon noemde.

Hopman is het verbluffend openhartige relaas van Rudie Kagie, een ex-voogdijpupil die op zijn twaalfde een journalist ontmoet die zich opwerpt als zijn mentor, reddende engel en tweede vader. Er groeit een onconventionele vriendschap tussen de verstokte vrijgezel en het naar liefde hunkerende verschoppelingetje. Samen gaan ze op zoek naar de vrouw en moeder die het gezin compleet zal maken. Maar alles loopt anders.

Rudie Kagie (1950) is journalist en schrijver. Over zijn kinderbeschermingsverleden schreef hij eerder Schuifkaas (2011).

Over Schuifkaas:

‘Grote emoties van de ik-figuur worden via dit mooie, compacte verhaal voorzichtig via de band gespeeld. Ze komen harder aan dan eindeloos gelamenteer over trauma’s. (…) Een klein meesterwerk.’ de Volkskrant

‘Hartverscheurend mooi.’ Trouw