Schitterende recensie voor Jacqueline Bel in Het Parool
Afgelopen donderdag verscheen in Het Parool een mooie recensie voor Bloed en rozen van Jacqueline Bel. Recensent Hans Renders kent deze geschiedenis van de Nederlandse literatuur van 1900 tot 1945 vier sterren toe en noemt het ‘een indrukwekkend boek’. Renders raadt aan om het boek op te nemen in de leerstof voor leerlingen en studenten. Hij schrijft: ‘Na een half jaar hebben ze dan een goed beeld van de Nederlandse literatuur uit de eerste helft van de twintigste eeuw, en niet alleen dat. Het hele intellectuele leven waar wij nu nog op voortbouwen, trekt aan ze voorbij. Zo kweek je zelfbewuste volwassenen die goed voorbereid zijn om voortaan zelf te kiezen wat ze boeiende lectuur vinden.’
Eerder verschenen er artikelen over Bloed en rozen in NRC Handelsblad, De Volkskrant en Dagblad van het Noorden. In nrc.next werd Bloed en rozen zelfs genoemd als een van de beste boeken van 2015. Bel was ook te gast bij De Taalstaat op radio 1. Luister de uitzending hier terug.
Over Bloed en rozen:
Bloed en rozen beschrijft de watervlugge afwisseling van literaire generaties en hun tijdschriften, modes en stromingen in de literatuur in Nederland en Vlaanderen tussen 1900 en 1945. Het is de periode van nog altijd geliefde auteurs als Louis Couperus, Carry van Bruggen, Herman Gorter, M. Vasalis, Paul van Ostaijen en Willem Elsschot. Maar ook van vergeten schrijvers als Top Naeff, Anna de Savornin Lohman en Lode Baekelmans. Het is de tijd van de opkomst en ondergang van totalitaire ideologieën die ook hun sporen nalaten in de letteren. Maar allesbepalend zijn de twee wereldoorlogen die de status-quo van de negentiende eeuw vernietigen. Vlaamse dichters trekken in de Grote Oorlog ten strijde ‘in een geur van bloed en rozen’. Oorlog verandert voorgoed de manier waarop schrijvers en dichters in de Lage Landen in de eerste helft van de vorige eeuw naar de wereld kijken. De literatuur in tijden van oorlog, getekend door collaboratie en verzet, is integraal onderdeel van deze literatuurgeschiedenis in breedbeeld. Die ruime visie bestrijkt verder bijvoorbeeld de doorbraak van de avant-garde, hoge én lage literatuur, jazz, literaire journalistiek, film, radio, maar ook de populariteit van vrouwelijke auteurs en koloniale romans. Er staat inBloed en rozen geen hek om de Nederlandse letteren. Literatoren in Noord en Zuid lieten zich inspireren door vakgenoten uit het buitenland zoals Marcel Proust, Virginia Woolf en James Joyce en ook die literaire internationale hoort bij de geschiedenis van de Nederlandse literatuur van fin de siècle tot modernisme.
Bloed en rozen is onderdeel van de reeks Geschiedenis van de Nederlandse literatuur, een initiatief van de Nederlandse Taalunie.
Jacqueline Bel (1958) is universitair hoofddocent moderne Nederlandse letterkunde aan de Vrije Universiteit in Amsterdam. Ze publiceerde over het fin de siècle, het interbellum, de Grote Oorlog en de (post)koloniale literatuur.
‘Bloedstollend verhaal over literatuur in tijden van crisis, wereldoorlogen, dekolonisatie en emancipatie. Cultuurgeschiedenis op haar best.’ nrc.next
