Game of Poems: Laatste schijnbeweging (S08E02 – A Knight of the Seven Kingdoms)
Het succes van HBO’s Game of Thrones is ongeëvenaard. Wereldwijd kijken er 40 miljoen mensen naar de serie. Al enkele jaren schrijven dichters Ellen Deckwitz, Ingmar Heytze en Thomas Möhlmann bij elke aflevering een ‘Poem of Thrones’. Dit hartstochtelijke nerdy hobbyproject nam al snel een vlucht via drukbezochte optredens en resulteerde uiteindelijk in de bundel Game of Poems, die eind maart verscheen bij Prometheus. Op chronologische volgorde filosoferen de dichters over iedere aflevering, voorzien van een bondige introductie bij elke aflevering, met weetjes die je Game of Thrones-wereld verrijken.
Nu is het laatste seizoen, waar jarenlang vol spanning naar is uitgekeken, van start gegaan. Het dichterstrio heeft gekluisterd aan de buis gezeten en is direct in de pen geklommen. Wekelijks is hier hun reflectie op de nieuwe aflevering te lezen in de vorm van een nieuw gedicht. Na ‘Reünie’ leest u vandaag het gedicht over de tweede aflevering: ‘Laatste schijnbewegingen’.
Laatste schijnbewegingen S08E02 – A Knight of the Seven Kingdoms
‘That’s what death is, isn’t it? Forgetting. Being forgotten.’
Samwell Tarly
Alle legers zetten zich schrap, ze moeten blijven ademen
om de verhalen te kunnen bewaren, om door te kunnen
geven, het zit ze in de genen. Net als de liefde,
die kinderen het raam uit laat vliegen. De hartstocht
achter de val is verdampt, de wervels blijven gebroken.
De jongen die een raaf werd, kijkt ernaar, sluit alle drie
zijn ogen en iedereen maakt haastig laatste ervaringen aan:
een meisje wordt nog snel een vrouw, een vrouw een ridder,
een ridder een mens van vlees en bloed, omdat je leven moet
om te overleven, omdat je om te leven overleveren moet.
Wij kijken er afwezig naar, sluiten weddenschappen op
de eerste slachtoffers af, om zolang er niemand sterft ten
minste de tijd te doden. Ons werd bloed beloofd, we krijgen
gekeuvel bij vlammen zonder visioen. Waarom heeft niemand
het nog over draken? Vannacht is donker en gevuld met gapen.
Benieuwd geworden naar Game of Poems? Zie deze link.
Over Game of Poems:
Het succes van hbo’s Game of Thrones is ongeëvenaard. Wereldwijd kijken er 40 miljoen mensen naar de serie. Al enkele jaren schrijven dichters Ellen Deckwitz, Ingmar Heytze en Thomas Möhlmann bij elke aflevering een ‘Poem of Thrones’. Dit hartstochtelijke nerdy hobbyproject nam al snel een vlucht via drukbezochte optredens op onder meer het Schotse StAnza International Poetry Festival. Bij hun optreden op Lowlands moest door de drukte velen de toegang tot de tent worden ontzegd. Game of Poems reflecteert, filosofeert, bekritiseert én complementeert, en is daarom een onontbeerlijke bundel voor iedereen die iets heeft met Game of Thrones, met de beste Nederlandse poëzie van dit moment, of met allebei.
Ellen Deckwitz (1982) is dichter, columnist, ongeslagen slamkampioene, Eurovisie Songfestival-deskundige en Slimste mens-finaliste.
Ingmar Heytze (1970) is dichter, columnist, performer en presentator. Hij was de eerste stadsdichter van Utrecht. Heytze won verschillende prijzen, waaronder de C.C.S. Croneprijs voor zijn gehele oeuvre.
Thomas Möhlmann (1975) is dichter, redacteur, bloemlezer en schrijfdocent. Hij publiceerde vier dichtbundels en twaalf poëziebloemlezingen en stond net als Ellen en Ingmar overal als dichter op de planken.
