Groot interview Menno Wigman in de Volkskrant
Afgelopen weekend verscheen er een groot interview met Menno Wigman, auteur van de onlangs bij Prometheus verschenen dichtbundel Slordig met geluk, in de Volkskrant. Wigman gaat hierin onder andere in op zijn periode als stadsdichter van Amsterdam en de daarop volgende periode van ziekte, die beide voorafgingen aan zijn jongste bundel. ‘Ik was vroeg gefascineerd door oudere dichters en alles, maar door al die ziekenhuisellende weet ik dat er niets moois is aan het verval,’ aldus Wigman. Hij voegt hieraan toe: ‘Uit lijfsbehoud voel ik dat ik losraak van de zwarte romantiek. Ik ben nog niet helemaal uitgeschreven, maar dit is toch ook een bundel van iemand die zichzelf heeft overleefd. En met dat sentiment leef ik nog steeds.’ Eerder werd de bundel in de Volkskrant bekroond met vijf sterren.
Daarnaast ontving Slordig met geluk dit weekend vier sterren in een lovende recensie in Elsevier. ‘Transparant, vormvast en bewonderenswaardig trefzeker is ook nu zijn poëzie. Wel leverde het stadsdichterschap de nodige gelegenheidspoëzie op. Dat is zelden de meest geïnspireerde poëzie, maar bij Wigman pakt het heel goed uit,’ aldus recensent Gertjan van Schoonhoven. ‘Als je zo’n aangrijpend Hooglied kunt schrijven voor een onbekende man die moederziel alleen is gestorven, dan ben je echt een grote,’ aldus Van Schoonhoven over een van de gedichten uit de bundel.
Eerder verscheen er een stuk in Trouw en was Wigman te gast bij radioprogramma Nooit Meer Slapen. Ook zal hij op 14 februari te gast zijn bij het boekenprogramma van Wim Brands op NPO 1.
Over Slordig met geluk:
Twee koortsachtige jaren lang was Menno Wigman stadsdichter van Amsterdam. Hij organiseerde poëzieavonden in ramsjpaleizen, nodigde vergeten dichters uit nog één keer uit hun werk te lezen, schreef gedichten met gedetineerden en riep zelfs de Bijlmerbajes Poëzieprijs in het leven. Nog geen halfjaar later spoelde hij met een mysterieuze hartkwaal op de intensive care aan. ‘Twee weken in mijn eigen graf gekeken,’ heet het in een gedicht.
In Slordig met geluk volgen we de dichter door een wereld die steeds moeilijker te doorgronden lijkt. We treuren met hem mee om verdwenen familieleden, vrienden en geliefden. En toch voelen we ons vooral aangesproken door de ‘gure schoonheid’ die uit deze gedichten spreekt: ‘Ik trapte naar de zon en wist niet hoe te leven.’
Slordig met geluk is de poëtische meesterproef van een van de meest begenadigde dichters van deze tijd.
Wigmans vorige bundel Mijn naam is Legioen (2012) beleefde zes drukken. Voor zijn bundel Zwart als kaviaar (2001) ontving hij de Jan Campertprijs. In 2015 werd zijn oeuvre bekroond met de A. Roland Holstprijs.
‘Wrang maar prachtig geformuleerd relaas van een magistraal falen.’ de Volkskrant, *****
Over Mijn naam is Legioen:
‘Menno Wigman zit vol romantic agony. Zijn verzen zijn somber maar prachtig. Ze herinneren aan Baudelaire en Rilke, maar gaan over deze tijd.’ Vrij Nederland
‘Heel de bundel is een triomf. De allerbeste verdediging van de poëzie die ze kan gebruiken.’ Tommy Wieringa
‘Wigman is belachelijk goed.’ NRC Handelsblad
