Tom Lanoye in ‘Trouw’ voor de poëzieweek

Vandaag begint de poëzieweek. Reden genoeg voor Trouw om aan Tom Lanoye te vragen hoe we een gedicht moeten schrijven: ‘hoe schrijf je nou Echte Poëzie, authentieke gedichten die over honderd jaar nog niets aan zeggingskracht hebben ingeboet?’.

Als eregast van de Poëzieweek reist Lanoye komende week door Nederland en België om mensen voor de dichtkunst te winnen. Zaterdag jureert hij tijdens de finale van het Nederlands Kampioenschap Poetry Slam in Utrecht. En maandag geeft hij in Rotterdam een masterclass voor vijf winnaars van een online-gedichtenwedstrijd. Vooruitlopend daarop biedt hij in Trouw alvast vijf tips voor mensen met poëtische aspiraties.

U kunt Tom’s vijf tips hier lezen.

Daarnaast verscheen vorige week Lanoye’s De meeste gedichten bij Prometheus en schreef Lanoye het poëzieweek Vrij – wij, dat ook aanspoort zelf gedichten te maken:

‘Het is een Rorschachtest in woorden. Tegelijk is het een eerbetoon aan de dadaïsten. Zij knipten tijdens de Eerste Wereldoorlog in Zürich woorden uit tijdschriften en kranten. Die gooiden ze in een hoge hoed. Vervolgens trokken ze de woorden een voor een te voorschijn om er een toevalsgedicht mee te creëren.’

U ontvangt Vrij – Wij als u deze week een poëziebundel van minstens 12,50 euro aanschaft.

Over De meeste gedichten:

Tom Lanoye staat bekend als auteur van verfilmde romans (Sprakeloos en Het goddelijke monster), bekroonde toneelklassiekers (Ten oorlog en Koningin Lear) en spraakmakende polemieken (Doén! en Revue Lanoye).

Als dichter scheert hij al jaren even hoge toppen. De meeste gedichten brengt zijn beste verzen in één band bijeen.

De bundels In de piste en Hanenstaart mochten daarbij niet ontbreken. Maar ook vele verspreid verschenen en onbekend gebleven verzen worden hier samengebracht, samen met zijn vroege satirische dichtwerk, zijn frivole schotschriften als eerste stadsdichter van Antwerpen en zijn ingrijpende bewerkingen van oorlogsgedichten uit de Eerste Wereldoorlog.

Zo speel ik veel personen in mijn eentje

en geen voelt zich voldaan noch recht gedaan.

Maar wat het is, dat ik ook ben: noch ik,

noch enig mens die mens is en niets meer,

kan ooit tevreden zijn met iets, totdat

hij vrede neemt met dit: de mens is niets.

Tom Lanoye (1958) woont en werkt in Antwerpen en Kaapstad. Hij schreef zowel het Boekenweekgeschenk (Heldere hemel, 2012) als het Poëziegeschenk (Vrij— wij?, 2019) en ontving voor zijn oeuvre zowel de Gouden Ganzenveer als de Constantijn Huygensprijs.