Tom Lanoye, Wim Daniëls en Jean Pierre Rawie opnieuw in het zonnetje

Vandaag verschenen prachtige recensies in Noordhollands Dagblad voor drie Prometheus-auteurs. Zowel Zuivering van Tom Lanoye als De lagere school van Wim Daniëls als de dichtbundel Handschrift van Jean Pierre Rawie krijgen maar liefst vier sterren toegekend. Recensent Sonja de Jong schrijft over Tom Lanoye en zijn boek Zuivering: ‘Met barokke zinnen en scabreuze details zet hij zijn personages in expressionistische streken neer in dit verhaal over vriendschap, migratieproblemen en radicalisering.’

Recensent Hanneke van den Berg schrijft: ‘Nostalgie doet het goed momenteel. Daar past het boek De lagere school van Wim Daniëls goed bij,’ aldus van den Berg, ‘al biedt hij natuurlijk heel wat meer dan alleen oude foto’s en leuke anekdotes.’ Van den Berg: ‘Ofschoon hij het ook over onderzoeken heeft […] zijn toch de delen waarin hij over zijn eigen ervaringen schrijft en anderen aan het woord laat over hun herinneringen, het leukste om te lezen.’

Tot slot noemt recensent Eric Kok Rawie ‘zeer vormvast en zeker geestig’ en stelt dat Rawie ‘op het einde van zijn leven meer waardering [begint] te krijgen.’

Eerder verschenen al talloze lovende recensies over het de auteurs en hun boeken, waaruit hieronder een greep:

De pers over Zuivering: 

‘In het literaire koninkrijk waar Tom Lanoye regeert valt op iedere straathoek wel een tragedie te beleven.’ – De Morgen *****

‘Lanoye duwt de lelijkheid in je gezicht met zijn mooie dramatische zinnen.’ – de Volkskrant ****

‘Dit verhaal van de dood van het haantje greep me naar de keel omdat er geheimen in rondzweven, raadsels, verlangens. Omdat verklaringen achterwege blijven.’ – de Groene Amsterdammer

‘De wijze waarop Lanoye dit alles gestalte heeft gegeven, is imponerend.’ – Friesch Dagblad

De pers over De lagere school: 

Een prachtig boek dat veel herinneringen oproept.’ – De Son en Breugel Krant

‘anekdotisch en gezellig boek’ – de Volkkskrant

‘Persoonlijke ervaringen, aansprekende anekdotes en veel foto’s.’ – Nederlands Dagblad

De pers over Rawie:

‘Rawies eerste bundel in dertien jaar ontroert. (…) Zijn ambachtelijke vaardigheid staat in De tijd vliegt buiten kijf, daar gaat het niet om. Maar wat de bundel weer een stap vooruit maakt in zijn oeuvre, is dat die ambachtelijkheid gevarieerder uitpakt en steeds minder hommage aan de traditie is en steeds meer een dranghek lijkt dat steeds pittiger emoties in het gareel moet zien te houden.’ – Elsevier

‘Geen lezer kan ontkennen dat Jean Pierre Rawie het vak beheerst. In De tijd vliegt, maar de dagen gaan te traag staat werk zoals we dat van hem kennen, welgevormd en elegant, maar nog meer dan voorheen gaat het over het onvermijdelijk verglijden van de tijd.’ – Vrij Nederland

‘Hier is Rawie niet enkel charmant en dandyesk, maar ook aangrijpend.’ – De Standaard

‘De perfectie waarmee hij zijn regels op maat snijdt, met nergens een lus of een knoopje of een rijm dat knelt, dwingt bewondering af.’ – Trouw