‘De zeven levens van Abraham Kuyper’ besproken in de Volkskrant ★★★★


De Volkskrant waardeert De zeven levens van Abraham Kuyper van historicus Johan Snel met vier sterren. Volgens recensent Sander van Walsum toont deze biografie aan dat Abraham Kuyper ‘veel kleurrijker was dan zijn reputatie doet vermoeden’. Hij meent dat Snel overtuigend laat zien dat de bekendheid van Kuyper als ‘stakingsbreker en steile calvinist’ onterecht is. Ook heeft Snel zich, mede door de grote veelvoud van biografieën van Abraham Kuyper, ‘wellicht wat meer vrijmoedigheid veroorloofd dan gebruikelijk is in het genre’:

‘In De zeven levens van Abraham Kuyper begint hij niet met de enigszins obligate levensschets van ouders en voorouders, of met de beschrijving van een jeugd in een ander tijdsgewricht, nee: hij neemt de zeven hoedanigheden (‘rollen’) als uitgangspunt waarvan Kuyper in 1912 meende dat ze hem bij uitstek typeerden. Dat waren, in de volgorde die Kuyper zelf aanbracht: de alpinist, de reiziger, de spreker, de wetenschapper, de activist, de journalist en de staatsman.’


Over De zeven levens van Abraham Kuyper:

Een eeuw geleden overleed de bekendste Nederlander. Dat wil zeggen, naast koningin Wilhelmina de enige die de voorpagina van The New York Times haalde. Abraham Kuyper was een wonderkind met ‘tien hoofden en honderd armen’, in 1906 gekozen als populairste man naast de flinkste vrouw, de jonge koningin.
Dit portret opent verrassende perspectieven op zeven van zijn kleurrijke levens. Voorop de avonturier: alpinist, wereldreiziger. Dan zijn beter bekende rollen: gevierd spreker, wetenschapper, activist, journalist en staatsman. Elk hoofdstuk is gebaseerd op nieuwe bronnen, telkens met biografische onthullingen.
Samen bieden ze een caleidoscopisch beeld van een man wiens veelzijdigheid alleen werd overtroffen door zijn onwaarschijnlijke productiviteit. Hij schreef meer dan tweehonderd boeken, tienduizenden artikelen, reisde de halve wereld rond en was een fanatieke bergbeklimmer.
Bewonderaars had hij meer dan tegenstanders, maar zijn gezworen vijanden vormden bijna de complete Nederlandse elite, de jonge koningin incluis. Tegelijk was hij de enige die internationaal werd gelauwerd als staatsman en met koningen en keizers dineerde.
Eén ding was hij zeker: de grootste splijtzwam die de Nederlandse geschiedenis heeft voortgebracht. Omstreden is hij altijd gebleven.

Johan Snel raakte als historicus verzeild in de journalistiek, waarover hij doceert en schrijft. Eerder verschenen Tien journalistieke idealen (2016) en Recht van spreken. Het geloof in de vrijheid van meningsuiting (2011).